Hellen is Quooker-gebruiker van het eerste uur

Vijftien jaar geleden verruilden Hellen van Berkel en Martijn Bresser de stad voor het platteland. Dochters Lieve en Rijkje, toen nog peuters, zijn inmiddels groot. De oudste studeert en woont inmiddels op kamers. Het gezin is Quooker-gebruiker van het eerste uur.

Waarom kozen jullie voor een Quooker?

‘De keukenleverancier kwam daarmee aan. Het was vijftien jaar geleden, van een Quooker had niemand nog gehoord. Doe maar, zeiden we. Als we toch bezig zijn… We hebben hem vooral genomen vanwege het gemak. Dat hij energiezuinig was, daar waren we toen nog helemaal niet mee bezig. Nu vind ik dat wel een prettig idee. We hebben ook een zeeppompje, waar ik geen zeep maar afwasmiddel in giet. Dan hoeft er namelijk niet zo’n lelijke fles afwasmiddel meer op mijn aanrecht te staan. We waren een van de eersten met een Quooker in onze omgeving, dat was in het begin wel een dingetje. Nu hebben de meeste mensen die we kennen er één.

 

Wie kookt er?

‘Ik. Maar ik neem er niet veel tijd voor. Als ik meer tijd zou hebben, zou ik van het ene dorp naar het andere rijden voor verse spullen. Je kunt hier bij de boeren in de omgeving zulke goeie producten krijgen. Asperges, bijvoorbeeld, óh! Maar ook goed biologisch vlees en natuurlijk verse eieren en melk. Ik denk altijd dat het uitgebreide koken láter wel komt, als ik wat minder druk ben met mijn werk. Als er iets te vieren is, doe ik extra mijn best. Als het even kan gaan we naar buiten en zet ik lange tafels op het terras, waar we met zijn allen aan eten. Familie, vrienden, hoe meer, hoe gezelliger. Als iedereen na het eten nog zin heeft in een kop thee, ben ik altijd extra blij met mijn Quooker. Ik hou mijn tweeliterpot eronder en duik even de tuin in voor wat takjes verse munt.’ 

 

Waar gebruik je je Quooker nog meer voor?

‘Eitjes koken. Aardappels en pasta klaarmaken. Groentes blancheren. Pocheren. Kopjes en borden verwarmen. Toen mijn dochters klein waren steriliseerde ik er de flesjes mee, en maakte ik melk en pap met water uit de Quooker. Nu zijn ze op een leeftijd dat ze hun eigen eten ermee klaarmaken. Noodles, meestal. Ik maak er ook dingen mee schoon. Ik houd mijn afwasborstel eronder en pomp één keer, dat is genoeg voor een vieze pan. Even snel heet water op een doekje om een vlek uit mijn kleren te halen. Kaarsvet uit mijn mooie tinnen kandelaar losweken; als ik dat met een mesje doe beschadig ik hem. Ja, die Quooker heeft zich in vijftien jaar dubbel en dwars bewezen.’  

Hellen van Berkel
Hellen van Berkel
Hellen van Berkel